W wyobraźni

w wyobraźni

wracam do wczoraj

jeszcze raz przeżywam

to co już mi znane

a jednak nowe

znajome

a zaskakujące

wracam do

mnie siedzącej na tobie?

nas

wypatrzonych w oczy

takich

zaciekawionych

może spragnionych?

odnawiam każde

zdanie jakie wczoraj

wypowiedzieliśmy

rozbieram je

na części pierwsze

próbując wydobyć

to co najlepsze

jednak TO

wszystko ma się

nijak

z tym jak było naprawdę

wspomnienia:

twojego głosu

naszych splecionych dłoni

komplementy szeptane

przy zgranym biciu serc

Wszystko jest blade

przy elektryzująco

sekretnej

naszej prawdziwe

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • ireneo 3 miesiące temu
    Próbowałem wyobrazić sobie ten tekst jako wiersz. Jakiś zapewne wyklepałbym pod sufitem ale to tu jest prozaiczną rzeczywistością, nie wyobrażeniem. Zapewne twoja wyobraźnia podpowiedziała ci, że to wiersz. Bujna🤣.
    Zacznij - w pamięci odtworzyłam wczorajsze wydarzenia. Jakoś tak, ale na pewno nie
    - wyobraziłam sobie co przeżywaliśmy. Wszak nie tworzyłaś nowych obrazów a do zapisanych wracałaś. W liście wracasz do zdarzeń jakby zapisanych w pamiętniku. Tytuł należy zmienić.
    Ten możesz sobie wyobrazić.
    Da się równie bezinwazyjnie jak przeniesienie tekstu do opowiadań prozą.
  • Marzena 3 miesiące temu
    Wracam do mnie siedzącej na tobie? Dlaczego to jest pytanie.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania