w zasłuchaniu błądzę po śladach

Rynek to luźna i miękka perenchymia

potrafi rozbudzać zmysły

Sukiennice jak jądro cebuli

papuzie i otoczone wakuolami twórczych zrywów

Feniks jaki śmieszny idioblast

wciąż trwa choć mógłby zamrzeć

a Wieże Mariackie wapienie zaklęte w rafidy bliźniacze

górują nad blaskiem świateł

nad pamiętaniem rozhuśtanego niegdyś tramwaju

wąskotorowej jedynki która dumnie mijała Bramę Floriańską

powoli niespieszno

a dźwięk był tajemniczy i omglony

cyt cyt szumiało miasto oddechem Szewskiej i Gołębiej

dzisiaj jak kiedyś przemykamy pomiędzy ciszą a ciszą

https://www.youtube.com/watch?v=CzNayYjaywI