Walentynkowo

Umarła chłopu dziś baba

Stara już była i słaba

Siedzi chłop wielce zdziwiony

I patrzy na truchło swej żony

Obgryza palce do kości

I trzęsie się cały ze złości.

Wstał i po chacie się szwenda

" Ożeż to złośliwa menda!

Jam bardziej stary i chory

A ona swoje humory

Babsko złośliwe ziściła

I pierwsza mnie zostawiła.

Oż ta cholerna pokraka

Z twarzy, figury nijaka

Całe swe życie mówiła

Jak to źle ona trafiła,

Że zasługuje na lepsze -

Ja tylko głupoty pieprzę.

I gdyby dzieci nie było

Dawno to by się skończyło

I że jest moją sprzątaczką,

I prasowaczką i praczką,

I że gotować nie umiem,

I że jej wciąż nie rozumiem.

I że ja nie żaden książę,

Że na swój pogrzeb nie zdążę,

Że brzuchol mam pełen śmieci,

Bo żrę co tylko podleci

Gardząc zdrowym obiadem -

Pluła sączącym się jadem.

I weź wytrzep te buty

Przed wejściem ty łbie zakuty

Co zrobić mam z takim chłopem

Przez łeb tylko walnąć mopem

Miesiąc chyba cały zleci

Zanim ty wyniesiesz śmieci".

Tak sobie w złości wspomina

Chłop, w końcu zrzedła mu mina

Patrzy na jej blade ręce

" Och, nie uścisnę ich wiecej

I chyba bym w ogień skoczył

By choć raz spojrzeć w te oczy"

Zamknięte.

"Chociaż zmęczona i wredna

Kochana, jedyna, jedna

I cóż ja bez niej dziś pocznę -

No może troszkę odpocznę

Położę się moja duszko

Na chwilę obok na łóżko.

Śmierć w końcu się wszystkim zdarza

Zadzwonię do twego lekarza,

Ale jeszcze za chwileczkę,

Poleżę z tobą troszeczkę"

I przytulił swą babę chłop

Zamknął oczy i... HOP!

Kochani, morał jest taki -

W życiu nie róże i maki,

Nie ptaszki, wieczne motyle -

Mimo złych chwil, dobre chwile,

Szkoda życia na stękanie,

Bo kochamy nasze Panie.

Żyjmy, a jak przyjdzie czas

Niech zabiorą razem nas.

Baba chłopa, babę chłop -

Razem raźniej zrobić... HOP