warsztat

tłumnie stoją w kolejce

zanim nacisną klamkę

szepczą zdrowaśki pod nosem

przynoszą skrywane grzechy

jak ciężar u szyi winowajcy

kładą na blat gorzkie słowa

lata milczenia i obojętności

niespełnione obietnice

zgarbiony mistrz szuka skaz

w tym co w nich nieludzkie

nie używa łat na głupotę

nie nakłada farby na wstyd

zszywa poszarpane rany

bez igły i naparstka

samym dotykiem prawdy

która boli ale uwalnia