Wciąż pachnę nocą

zmieniam się i nic nie jest ważne

poza szykiem zdań których nie sposób wypełnić płynem, jaki by nie był. słony czy słodki, zalewa powieki

uśmiecham się z grymasem i czuję jak parch rośnie

na moich ustach dotykam językiem szorstkość

sączy się ropa. cofa, zalewa myśli. popadam

w konwulsje, płoną w nich kwiaty i rozkwitają

w duszącym dymie

wciąż pachną nocą

nie drepcz w miejscu: mówi do mnie ten w którego

kiedyś wierzyłam. napełnij popiołem swój kielich

i stwórz z niego nowy synonim