Wczoraj nie chce odejść

znał ją od dawna

wymarzona żyła w myślach

tworzył jej wizerunki

z radością dziecka

była tylko jego

uśmiechali się

nie opuszczali na chwilę

jej obraz wystarczał

kariera kwitła

jak maki przydrożne

nic mu nie rozpraszało czasu

podziwiali znajomi

jego pogodę ducha

zobaczył ją przypadkowo

tramwaj zahamował

wpadli na siebie

zburzyła spokój

nie przestawał myśleć

patrzeli na siebie

przejazdem do pracy

czasami uśmiechali

nie widział co robić

jak zostawić tą

która tak długo była

nie tylko słońcem

praca przestała

smakować jak dawniej

...

1.2026 andrew