Wdech, wydech

"wdech, wydech" [ 2016-04-23, 2024-12-03 00:16 ]

uspokój się

to była tylko kolejna konieczność

zebrana od twoich zwolenników

wdech

królicza nora

wydech

nie ma potrzeby by się chować

jeden po drugim

jestem zbyt podatny na skróty

objazdy umysłu

pożycz mi te ręce

znajdź schronienie

to wrażenie że pióro zawiera

wszystkie kiedykolwiek opowiedziane historie

jednak jej kształtom brakuje zapału

do prowadzenia opowieści

najpewniej zostały pożarte

utopione w kolorach

jego własnych nawyków

utrzymuje tak wewnętrzną pustkę

ich wewnętrzną pustkę

***

kiedyś byłem gawędziarzem

to był mój sposób aby pozostać świadomym

wszystkich podróży w czasie

warga

oko

ucho

broda zimna

pod bladym okiem

nos pod ostatnim okiem

ucho różowe

i kwaśne

utrzymuje wewnętrzną pustkę

ich wewnętrzną pustkę

używanej jako tej która cię posiada

aby kontrolować jedną drogę

która stała się drogą dla wielu

jeden po drugim

od kiedy opuściliśmy las mężczyzn

od tej pory wydaje się

że jest nieobecny

jeden po drugim

jednak nie jest to do końca to na co wygląda

nie przypomina wszystkich moich opowieści

Komentarze (12)

Grafomanka rok temu

Jest tutaj głębia, w którą trzeba się zanurzyć. Nie ma tu obrazów, z których można namalować obraz. Są tylko strzępy informacji i z nich konieczność dopowiedzenia, co chce przekazać autor, co schował pod słowem.

''kiedyś byłem gawędziarzem
to był mój sposób aby pozostać świadomym
wszystkich podróży w czasie'

'Podróże w czasie', czyli to wszystko, z czego składa się życie, codzienność. Żeby zatrzymać chwile, trzeba być gawędziarzem, zamknąć w opowieści.

Jednak nastąpił jakiś przełom, który odcisnął piętno...

''to wrażenie że pióro zawiera
wszystkie kiedykolwiek opowiedziane historie
jednak jej kształtom brakuje zapału
do prowadzenia opowieści

najpewniej zostały pożarte
utopione w kolorach
jego własnych nawyków''

Jak poprowadzić pióro, żeby nie wyszła kalka z innych opowieści, tym bardziej że są nawyki
nie do pokonania.

Sorry, że przeskakuję od jednej frazy do drugiej, ale te fragmenty zatrzymały mnie. Wrócę tutaj jutro, chcę świeżym okiem jeszcze spojrzeć i zrozumieć skąd ta wewnętrzna pustka i dlaczego trzeba kontrolować drogę.

Ciekawe to...

Staś rok temu

Wszystkie złe nawyki są do pokonania. Wszystkie słabości do zwalczenia. Wszystkie problemy do rozwiązania. Jeśli jest inaczej, to po co właściwie tu jesteśmy?

Grafomanka rok temu

Staś, jeżeli tak jest, to skąd wszechogarniająca pustka? A jeszcze jak z pustki coś wynieść?

Staś rok temu

Grafomanka Pustka w tym kontekście to dobrowolny stan oczyszczenia się z myśli, pragnień i potrzeb. O chwilowe odłączenie się od przebodźcowania, niezależnie od kosztu. To iluzja braku czegoś, mimo świadomości, że pustka jako taka nie istnieje w prawdziwym życiu.

Tak naprawdę to wiem skąd się ona bierze, ale nie chcę o tym mówić tutaj. Wiem, że towarzyszy mi przez całe życie oraz to, że nie sposób jej niczym wypełnić.

Co można z niej wynieść? Np. to, że nie warto patrzeć w otchłań, bo w końcu i ona spojrzy na ciebie.

Grafomanka rok temu

Staś, wybacz, ale wydaje mi się to niemożliwe, żeby będąc w pustce uchronić się od otchłani, jeszcze na krawędzi jak najbardziej... Sorry, że tak dobijam się do rdzenia, ale czasami coś mi zaskoczy i wsiąkam...

Pozdrawiam

Staś rok temu

Grafomanka Jeśli głośno sobie powiesz, że coś jest niemożliwe, Twoja podświadomość przyjmie to jako prawdę absolutną a następnie wprowadzi po cichu w życie. Nie masz za co przepraszać. Drąż sobie tak głęboko jak chcesz. Tylko uważaj, bo jeśli masz rację możesz przekroczyć nieprzekraczalną granicę i otchłań wciągnie i Ciebie.

Grafomanka rok temu

*Nie ma tu obrazów, z których można namalować obraz. - raczej fragmentów, kawałków puzzli do namalowania obrazu.

piliery rok temu

Hech, gawędziarzem pozostałeś do dziś. Wiersz bardzo rozgadany. Ale to gadulstwo (jakże podobne do FK) jest w tym wierszu atutem. Bo płynie słowem lekkim. Zdaje mi się, że kilka strof trzeba by skorygować: czwarta (nie "jej" a >ich<); dziesiąta (nie "używanej jako tej" a >używaną jako tę< i nie "jeden po drugim" lecz >jednemu po drugim<).

Proboszcz rok temu

Witaj kolego, szukam chętnych na pogrom, zapraszamy serdecznie. Mile widziane toporki, noże, młotki
https://www.opowi.pl/forum/pitolenie-146-pogrom-opowijski-w1759/

aksolotl rok temu

fajne.

Staś rok temu

Spolszczone z wersji oryginalnej: peura.bandcamp.com/track/inhale-exhale

Staś rok temu

Jest też wersja solo, z przekładem (i zmianą tonacji na niższą) na fortepian: soundcloud.com/svavighar/inhale-exhale-piano-version

Grafomanka rok temu
Jest tutaj głębia, w którą trzeba się zanurzyć. Nie ma tu obrazów, z których można namalować obraz. Są tylko strzępy informacji i z nich konieczność dopowiedzenia, co chce przekazać autor, co schował pod słowem.

''kiedyś byłem gawędziarzem
to był mój sposób aby pozostać świadomym
wszystkich podróży w czasie'

'Podróże w czasie', czyli to wszystko, z czego składa się życie, codzienność. Żeby zatrzymać chwile, trzeba być gawędziarzem, zamknąć w opowieści.

Jednak nastąpił jakiś przełom, który odcisnął piętno...

''to wrażenie że pióro zawiera
wszystkie kiedykolwiek opowiedziane historie
jednak jej kształtom brakuje zapału
do prowadzenia opowieści

najpewniej zostały pożarte
utopione w kolorach
jego własnych nawyków''

Jak poprowadzić pióro, żeby nie wyszła kalka z innych opowieści, tym bardziej że są nawyki
nie do pokonania.

Sorry, że przeskakuję od jednej frazy do drugiej, ale te fragmenty zatrzymały mnie. Wrócę tutaj jutro, chcę świeżym okiem jeszcze spojrzeć i zrozumieć skąd ta wewnętrzna pustka i dlaczego trzeba kontrolować drogę.

Ciekawe to...
Staś rok temu
Wszystkie złe nawyki są do pokonania. Wszystkie słabości do zwalczenia. Wszystkie problemy do rozwiązania. Jeśli jest inaczej, to po co właściwie tu jesteśmy?
Grafomanka rok temu
Staś, jeżeli tak jest, to skąd wszechogarniająca pustka? A jeszcze jak z pustki coś wynieść?
Staś rok temu
Grafomanka Pustka w tym kontekście to dobrowolny stan oczyszczenia się z myśli, pragnień i potrzeb. O chwilowe odłączenie się od przebodźcowania, niezależnie od kosztu. To iluzja braku czegoś, mimo świadomości, że pustka jako taka nie istnieje w prawdziwym życiu.

Tak naprawdę to wiem skąd się ona bierze, ale nie chcę o tym mówić tutaj. Wiem, że towarzyszy mi przez całe życie oraz to, że nie sposób jej niczym wypełnić.

Co można z niej wynieść? Np. to, że nie warto patrzeć w otchłań, bo w końcu i ona spojrzy na ciebie.
Grafomanka rok temu
Staś, wybacz, ale wydaje mi się to niemożliwe, żeby będąc w pustce uchronić się od otchłani, jeszcze na krawędzi jak najbardziej... Sorry, że tak dobijam się do rdzenia, ale czasami coś mi zaskoczy i wsiąkam...

Pozdrawiam
Staś rok temu
Grafomanka Jeśli głośno sobie powiesz, że coś jest niemożliwe, Twoja podświadomość przyjmie to jako prawdę absolutną a następnie wprowadzi po cichu w życie. Nie masz za co przepraszać. Drąż sobie tak głęboko jak chcesz. Tylko uważaj, bo jeśli masz rację możesz przekroczyć nieprzekraczalną granicę i otchłań wciągnie i Ciebie.
Grafomanka rok temu
*Nie ma tu obrazów, z których można namalować obraz. - raczej fragmentów, kawałków puzzli do namalowania obrazu.
piliery rok temu
Hech, gawędziarzem pozostałeś do dziś. Wiersz bardzo rozgadany. Ale to gadulstwo (jakże podobne do FK) jest w tym wierszu atutem. Bo płynie słowem lekkim. Zdaje mi się, że kilka strof trzeba by skorygować: czwarta (nie "jej" a >ich<); dziesiąta (nie "używanej jako tej" a >używaną jako tę< i nie "jeden po drugim" lecz >jednemu po drugim<).
Proboszcz rok temu
Witaj kolego, szukam chętnych na pogrom, zapraszamy serdecznie. Mile widziane toporki, noże, młotki
https://www.opowi.pl/forum/pitolenie-146-pogrom-opowijski-w1759/
aksolotl rok temu
fajne.
Staś rok temu
Spolszczone z wersji oryginalnej: peura.bandcamp.com/track/inhale-exhale
Staś rok temu
Jest też wersja solo, z przekładem (i zmianą tonacji na niższą) na fortepian: soundcloud.com/svavighar/inhale-exhale-piano-version

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania