Wegetacja

Bardzo szybko przestaje wierzyć w możliwość przenikliwego szczęścia.

Szczęścia, które trwa nie zważając na liczne uchybienia.

Lecz moje szczęście jest jak wyrzut sumienia.

Odchodzi pozostawiając cień kroczący, gdy słońce wrze i gdy go nie ma.

Wiencej chmur na niebie jest niż gwiazd.

Przysłaniają je, likwidując blask.

Nie, nie wiem sam, o co Boga prosić mam.

Może o wiarę w jego sprawczą moc.

Nadzieję, że zgładzi noc.

Tak. Wierzyć chcę, wierzyć w wiarę, że nawiedzi mnie.

Tylko w co, w co wierzyć chcę.