Wegetarianizm - double drabble

– Halo?

– Kaśka? Gdzie ty zniknęłaś? Najpierw Mariola, teraz ty…

– A… (zmęczonym głosem) rozłożyło mnie na łopatki, dopiero dzisiaj zaczynam się do czegoś nadawać…

– Kurde, zdrowiej. Nudno tu tak samej w tej robocie. Już z nudów ułożyłam pełno planów na nasze wolne. (uśmiech) Może wypróbujemy ten nowy lokal na Krakowskiej? Podobno za ich tatara można zabić…

– Chyba zwariowałaś! Nie jem swoich przyjaciół!

– Tak, tak. Droczę się tylko. Coś bezmięsnego też na pewno się znajdzie. A wiesz coś o Marioli? Coś słuch po niej zaginął…

– Jak dla mnie może tak zostać. – Ton głosu Kaśki stał się lodowaty.

– Sorry, sorry. Też bym nie chciała widzieć baby, która…

…odbiła mi faceta.

– Dzięki za troskę, muszę kończyć, obiad mi się robi.

– Mmm, a co przygotowujesz?

– I tak nie uwierzysz.

– Dobra, dobra. (Słyszalne przewracanie oczami.) Pewnie jakieś wege-cośtam, którego nazwy i tak nie znam. Do zobaczenia, smacznego!

(sygnał końca rozmowy)

Kaśka odłożyła telefon i zamieszała gulasz – zaraz będzie gotowy. Reszta mięsa suszyła się w piekarniku i czekała bezpiecznie w zamrażarce. Oprawa zdobyczy i utylizacja resztek trochę zajęła, ale było warto. Przydało się dzieciństwo na wsi i pomaganie przy świniobiciu.

Mariola? Phi. Za prędko o niej nie usłyszą.

Nie jadam swoich przyjaciół… ale wrogów już jak najbardziej.

*

PS: Żadne zwierzę nie ucierpiało w procesie tworzenia.