wejdź, zapraszam

ciężko ukryć świadomość

pod maską obojętności

niska hemoglobina

wydaje się być gdzieś za ścianą

w innym świecie pręży ramiona

by zagarnąć coraz więcej

z ciebie

przestawię łóżko

by być jak najdalej

w powietrzu zło traci moc

rozbija się jak cząsteczki światła

teraz przyszła co pora na sztuczny uśmiech

nawet szpitalne drzwi skrzypią ciszej

kiedy wchodzisz