Wena

Szukam cię jak błazen spragniony

Nie pamiętam już dumy krainy

Tam tchnienia twego potęga

Nić pożegnania i złota wstęga

Szept wierny jak potok modlitwy

Wznoszę duszę lotem rybitwy

Tu obłok srebrem onieśmiela

Dosięgła trema w dłoni drżenia

Kropla łez ziemię pobłogosławi

Bez ciebie ona serce me rdzawi

Twój owoc ma kraina radosna

Nektar natchnienia to moja wiosna