Wenus & Mars
Wyrwijmy
się
stąd.
Ja Wenus Ty Mars.
Znajdźmy inną gwiazdę,
która zdoła rozpalić
nasze zimne wnętrza.
Dla Ciebie zmienię swoją atmosferę
i
twoje uczucia
nie będą się w niej spalać.
Niech inne gwiazdy
i satelity
rodzą się, gubią zasięg
umierają.
My wiecznie trwajmy,
lecz nie w tym świecie
nie pasujemy
do tego świata.
Komentarze (10)
ode mnie też pięć bo chwyta za
Dzieki! ;)
Uszanowanko!
Fajny wiersz, temat niekompatybilności powraca jak bumerang.
„gubią zasięg” — tego nie bardzo rozumiem. Jak można zgubić zasięg? Czy to znaczy, że jest się poza zasięgiem, czyli za daleko, czy coś innego?
Ostatnia strofa zainspirowała mnie do napisania własnej wersji, po angielsku, bo ten język jest dla mnie łatwiejszy, zwłaszcza w pisaniu poezji:
Let us last forever
Far away from here
Here we feel so odd
This ain't our world
Narrator z tym zasięgiem chodziło mi o wypadnięcie z orbity, tak jakby zgubienie zasięgu przyciągania :)
Cieszę się, że mogłam zainspirować!
wymaga dopracowania
Dzięki za komentarz :)
Pozdrawiam
Flanderrspoppy↔Taki wszechświatowy tekst nawet!↔Czasami człek czuję się nie w tym miejscu, co powinien.
Wyobcowany, ze swoim światem umysłu. Ale cóż... jesteśmy zakleszczeni w czasie na tym świecie, którego współtworzymy,
a innego nie mamy:)↔Takie skojarzenia me:)↔Pozdrawiam:)↔%
Całkiem miło się czyta te skojarzenia :) Dziękuję za komentarz !
Odpozdrawiam !
Ci nieco można by tu i tam, ale jest bardzo spoko.
Maurycy dziękuję, jako jeden z nielicznych widziałeś jakiś potencjał tutaj.
Serdeczności!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania