Wewnętrzna bariera
Piszesz, opisujesz, wyrażasz emocje.
A w głębi duszy leży bariera.
Wierzysz w siebie, jednak boisz się spróbować.
Niby proste, lecz ciężkie, niczym opłynąć ocean.
Zagłębiasz się w myślach, zagłębiasz samego siebie.
Dążysz do celu i się nie poddajesz.
Jednak gdy szansa pojawia się znikąd,
W tobie bariera, mur postawiony.
Żarówka w głowie zapala swój płomień,
Ty widzisz w tym siebie, ale strach przeważa.
Trudno jest przełamać lęk zakorzeniony,
Marzysz, aby spróbować, lecz przepada szansa.
Niesamowita okazja, by talent pokazać,
Nadzieja na ciebie. W głębi duszy odrzucenie.
Twój mózg chce spróbować,
Strach cię pochłania.
A w tobie łzy jak krople deszczu
Opadają na dno, serce się kraja.
Komentarze (2)
Coś mnie w nich intryguje. Chociaż nie wiem, czy to właściwe słowo:)↔Pozdrawiam:)
Serce jakieś takie inne, nietutejsze. Te, bywa że się kraje nawet z kraja Jesli nie daje rady to kaja się.
Łzy opadają na dno... a czegoż to, bo najczęściej spływają po czymś albo gdzieś.
To zagłębienie samego siebie w myślach podobne do wyciągania samemu siebie za własne wlosy. August Bürger pisał o baronie dla jaj, ale dalo się czytać gdyż z talentem.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania