Wewnętrzna bariera

Piszesz, opisujesz, wyrażasz emocje.

A w głębi duszy leży bariera.

Wierzysz w siebie, jednak boisz się spróbować.

Niby proste, lecz ciężkie, niczym opłynąć ocean.

 

Zagłębiasz się w myślach, zagłębiasz samego siebie.

Dążysz do celu i się nie poddajesz.

Jednak gdy szansa pojawia się znikąd,

W tobie bariera, mur postawiony.

 

Żarówka w głowie zapala swój płomień,

Ty widzisz w tym siebie, ale strach przeważa.

Trudno jest przełamać lęk zakorzeniony,

Marzysz, aby spróbować, lecz przepada szansa.

 

Niesamowita okazja, by talent pokazać,

Nadzieja na ciebie. W głębi duszy odrzucenie.

Twój mózg chce spróbować,

Strach cię pochłania.

 

A w tobie łzy jak krople deszczu

Opadają na dno, serce się kraja.

Średnia ocena: 4.3  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Dekaos Dondi rok temu
    Majaaaxxa↔Już chyba napisałem, że owe wiersze, są takie... inne. Dające do myślenia.
    Coś mnie w nich intryguje. Chociaż nie wiem, czy to właściwe słowo:)↔Pozdrawiam:)
  • ireneo rok temu
    Na talent jeszcze czas, a nawet dużo. Niemal tyle co czytelnikowi dla rozwikłania zagadki - jak ta murowana bariera zarówno leży jak i stoi.
    Serce jakieś takie inne, nietutejsze. Te, bywa że się kraje nawet z kraja Jesli nie daje rady to kaja się.
    Łzy opadają na dno... a czegoż to, bo najczęściej spływają po czymś albo gdzieś.
    To zagłębienie samego siebie w myślach podobne do wyciągania samemu siebie za własne wlosy. August Bürger pisał o baronie dla jaj, ale dalo się czytać gdyż z talentem.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania