weź sie do roboty panie

Smutno mi boże,

promienisty

blaskiem słońca

że ten,

co ci tyłek

liże w pokorze,

właśnie ujawnił

mentalność

alfonsa.

Czemuż ty,

coś nad panami,

i dbasz o byle robaka,

drugiego tu

osiłka nad osiłkami,

szarymi komórkami,

obdarzyłeś mniej

niż kot napłakał.

Może miałeś zły dzień,

gdy poczynano biedaka

panie?

to teraz,

coś w główce mu zmień,

nim do cna

zdąży zbaranieć.

I nim pałac

pod żyrandolami

zdąży zamienić

w agencję

z alfonsami.