Węże

zwiń mi palce

jak wąż opleć

konary drzew jak ręce

duś nie za długo bo usnąłbym

tutaj nad rzeką w ramionach

pośród liści późnego września

kochane usta całuję

smak owoców dzikiej róży

przestań z zabawą nie na żarty

pójdźmy dalej brzegiem

by odsłonić karty