Wiara

Wierzę w moje słowa, które piszę swoimi palcami,

One pozwalają mi dożyć kolejnego dnia.

Bez nich jestem tylko ateistą.

Pamiętam dni, w których wena stała obok mnie,

Dzisiaj dostrzegam ją trzy kroki za mną.

Stoję z smutkiem w oczach i łzami na twarzy.

Przepraszam Cię moja ukochana, że tyle razy wykorzystałem twoje uroki,

Zrozumiałem, że bez Ciebie nie potrafię żyć.

Wrócisz jeszcze do mnie?

Pozwoliłaś mi uwierzyć w siebie, lecz pozostawiłaś po sobie pół tysiąca znaków,

Wierzę w to, że któregoś dnia znowu staniemy obok siebie.

Ucałuje Ciebie jak Romeo Julię.

Chciałbym odnaleźć sens w tych słowach, lecz to pisze stęskniona dusza,

Widzę gdy stoisz za mną, a ja tylko smutnym wzrokiem spoglądam na Ciebie.

Wybacz mi mój egoizm, który sprawił, że odeszłaś.

Następne części: Wiara

Komentarze (1)

Ktokolwiek 25.02.2016

Ciekawe porównanie weny do kobiety, podobało mi się. Mam jedno małe zastrzeżenie, mianowicie pierwsza linijka:
,,Wierzę w moje słowa, które piszą moje palce,"
Moim zdaniem brzydko tutaj brzmi powtórzenie słowa ,,moje"
A, i w pierwszej zwrotce miało chyba być ,,ateistą" a nie ,,ateista"... chyba, że jest dobrze to przepraszam :)
Bardzo podobała mi się ta metafora dotyczące tego, ze wyprzedziłeś wenę, ona została kilka króków za tobą. Można to różnie interpretować, i to jest bardzo ciekawe. łap 5 :)

Ktokolwiek 25.02.2016
Ciekawe porównanie weny do kobiety, podobało mi się. Mam jedno małe zastrzeżenie, mianowicie pierwsza linijka:
,,Wierzę w moje słowa, które piszą moje palce,"
Moim zdaniem brzydko tutaj brzmi powtórzenie słowa ,,moje"
A, i w pierwszej zwrotce miało chyba być ,,ateistą" a nie ,,ateista"... chyba, że jest dobrze to przepraszam :)
Bardzo podobała mi się ta metafora dotyczące tego, ze wyprzedziłeś wenę, ona została kilka króków za tobą. Można to różnie interpretować, i to jest bardzo ciekawe. łap 5 :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania