Wiara i przypadek
Czy to nie przypadek że w świecie daleko.
Jest osoba która myśli podobnie.
Która tak jak ty nie umie żyć bez śmiechu.
I lubi uciekać od świata pośpiechu.
Która tak jak ty zamyka się w sobie i kalkuluje czy dobrą wybrała życia droge.
Ale czy osobę tą się kiedyś spotka, wszystko w rękach losu.
Bo to on czasem dodaje do życia chaosu.
I może na świecie jestem już ostatnia, ale ufam że kiedyś spotkam mej duszy brata.
Następne części: Wiara.
Komentarze (4)
Bardzo zgrabie. Podoba mi się wydźwięk całego wiersza. Wybacz insynuację, ale mam nieodparte wrażenie, że nawiązujesz tutaj do komentarzy, które wymieniliśmy pod twoim innym utworem. Mam rację?
Nie. Takich wierszy mam dużo. Ten napisałam w czerwcu na wyceczce. Kiedy to moja kumpela posała przez neta z chłopakiem z Gdyni.
Rozumiem. Tak mi się tylko skojażyło :)
Nieszkodzi
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania