Wiara, nadzieja i miłość

Zakochałem się w jej oczach błękitnych

Podcieniem fioletu błyszczących ukradkiem

Jej włosach złocistych splecionych starannie

Spojrzeniach rzuconych przypadkiem

Zakochałem się w dzień powszedni

Aby nic już nie było jak dawniej

Żebym znowu stanął przed lustrem

I zatrzymał się metr przed upadkiem

Zakochałem się w Tobie by siebie

Znowu chociaż przez chwilę pokochać

Żeby znowu uwierzyć we śnie

Że jutro będę mógł Cię jeszcze spotkać

I choć brama zamknięta na kłódkę

Mogę patrzeć na Ciebie przez kratę

Chciałbym jeszcze raz poczuć jak słuchasz

O tym co przydarzyło się latem

Jesteś dla mnie ostatnią nadzieją

Moją wiarą i moją miłością

Jeśli nie ma dziś nas i nie będzie

Proszę obdarz mnie choć obecnością