wiara w niewiarę

wiatr zdmuchnął z głowy

purpurową kalotkę*

obnażając myśli

– krnąbrne

– buntownicze

– przekorne

uleciały z białym

dymem

zadrżał piedestał prawdy

skrywając ziarnka dogmatu

wzmocnione filarami

skostniałych poglądów

wybór nikły, bo cienka kładka

między dogmatem a herezją

czym byłaby wiara

bez dogmatów

tylko mitem, opowieścią

czas, by przeszły ewolucję

są przecież drogowskazem życia

prowadzącym do celu

* kalotka, zwana też piuską, czapka

noszona przez dostojników w kościele katolickim