"Wiatr"

Chciałem znów otworzyć serce — ledwo co je uchyliłem,

A przez szparę wbiegły myśli — myśli brzydkie, natarczywe.

I choć wiem, że to nieprawda, to wydają się prawdziwe.

Nabierają mocy, tak jak wiatr zmienia się w wicher.

Demolują moje wnętrze — jak huragan mnie pochłania.

Muszę pilnie zamknąć okna i posprzątać zrujnowania.

Wierzę, że to kiedyś przejdzie i na oścież je otworzę.

Póki co nie jestem w stanie słuchać myśli w mojej głowie.

Chciałbym bardzo komuś ufać, nie czuć strachu w każdej dobie.

Póki co nie jestem w stanie, bo nie ufam nawet sobie.