Wieczna Opowieść

Drrrrr!

Auto­ma­tycz­nie zerwa­łem się z łóżka wsta­jąc wal­ną­łem o szafę.

- Kurde! - Wrza­sną­łem, ponie­waż w bar­dzo bolało. Odpo­wia­da­jąc mi na to mama krzyk­nęła z dołu.

- Nie krzycz tak i skoro już wsta­łeś chodź na śnia­da­nie.

– Dobrze mamo idę już. – Pomy­śla­łem.

Posze­dłem na śnia­da­nie. Jadłem szynkę i płatki z mle­kiem... Od razu nało­ży­łem sobie więk­szą por­cję pła­tek zale­wa­jąc mle­kiem.

Jedząc obu­dzi­łem sobie całą brodę i koszulkę.

– Do szkoły! – Powie­działa mama.

– Dobrze mamo. Już wycho­dzę tylko skoń­czę śnia­da­nie.

Skoń­czy­łem, szybko śnia­da­nie i wybie­głem z domu. Droga do szkoły była cie­kawa. Sze­dłem asfal­tową ulicą około 2 kilo­me­try.

Wła­śnie co do mnie. Jestem dość wyso­kim 14-lat­kiem, mam arab­ską kar­na­cję i ciemne włosy. Jestem gruby. Lubię grać w piłkę, ale nie lubię bie­gać.

Dosze­dłem do szkoły. Nie chcia­łem do niej iść, no ale cóż.

– Hej Michał – Zawo­łała moja przy­ja­ciółka.

– Hej Oli­wia – Odpo­wie­dzia­łem.

– Co masz dzi­siaj w pla­nach? – Zapy­tała.

– Nic cie­ka­wego – Odpo­wie­dzia­łem bez więk­szego namy­słu.

– Ja w sumie też nic – Powie­działa – Masz plany na week­end?

– Nie na razie nie mam.

– Może pój­dziemy na wycieczkę?

– W sumie możemy.

– Okey.

Dal­szą roz­mowę prze­rwało nam podej­ście reszty naszych zna­jo­mych Maksa, Okta­wiana i Mał­gosi.

Maks z Okta­wianem są braćmi.

– O czym roz­ma­wia­cie? – Zapy­tał Okta­wian.

– O wycieczce – Powie­działa bar­dzo zado­wo­lona Oli­wia – Idzie­cie z nami?

– Hmm...A kiedy? – Spy­tał Maks.

– Jutro rano.

– Ja chęt­nie. – Powie­dział Maks

– Ja też. – Potwier­dziła Gośka

– Jak wszy­scy to i ja. – Stwier­dził Okta­wian

Dal­szą dys­ku­sję prze­rwał nam dzwo­nek na lek­cje.