Wieczór

przewróć cicho kartki tych mlecznych wieczorów

spopielałych kałuż drzemiących o zmroku

od świateł spłoszonych pospiesznych przechodniów

chodników wdeptanych w rosnący niepokój

niebo przecinane ostrością konarów

chmurami okłada poszarpane rany

by rankiem otworzyć nową księgę czarów

w słonecznym zachwycie nad wyczekiwanym