Wiedźma

W ciemnej nocy siłę czuję,

Blask, promienie - cerę marnuję,

Twarz jej blada przy kruczych, łamliwych włosach,

Twardo staje przy swojej wiedzy głosach.

Tajemnicze lecz głębokie spojrzenie,

Uroda, dotyk, to jej czaru ukojenie,

A gdy tak wpatruje zamglone ślepia ku górze,

Wiara dopatrzeć "Małego Księcia i jego Róże".

Umysł mędrca to świat,

Jego księga, pośród mrocznych lat,

Przewidywalność zbieg wydarzeń,

A przesądy się pojawiają,

Znika, boom i czary faktami się stają.