Wielki las ukryty na dnie jeziora

Wielki las zamarły na powierzchni jeziora

A może to podwodna puszcza, pełna tajemnic i niebezpieczeństw?

Nie bój się, śmiało wyruszaj na długą wędrówkę po tej krainie

Znajdziesz tu piaszczyste wydmy i leśne polany, w upalne popołudnie śniące swój długi, leniwy sen

Już nawet marzyć nie potrafią w dusznym zakątku tej przedziwnej ziemi

Idź dalej i patrz uważnie

Teraz zatrzymasz się na krawędzi głębokiego parowu

Co tam dostrzegasz, naiwny podróżniku?

Co pragniesz ujrzeć, człowieku młody, wiecznie młody na przekór wszystkiemu?

Oto spojrzałeś do najgłębszej rozpadliny, w której zaczaiły się galaktyki o kształtach trudnych do wyobrażenia

U twoich stóp toczy się śmiertelna walka, a ty widzisz, jak kosmiczne potwory wyrywają sobie planety i gwiazdy...

W tej upiornej ciszy gwiazdy i planety rozpadają się w pył zapomnienia

Nieco wyżej unoszą się kamienne kontynenty, a pomiędzy nimi błądzą żaglowce od tysiącleci rzucane przez wściekłe sztormy na coraz to inne, jeszcze nieodkryte oceany

Ponad nimi znajdziesz meduzy gigantyczne, które stworzyła wyobraźnia najlepszych malarzy, prawie ocierają się o czerwone dachy gotyckiego miasta, igłami piorunów zapalają drewniane chaty biedaków żyjących na przedmieściach, jako ciepłe deszcze sprawiają, że ukwiecone drzewa wznoszą się ku niebu, takie lekkie odlatują w nienazwanym kierunku

A szum ich liści kiedyś ukołysze cię do snu, ukołysze cię do długiego snu

I śnić, śnić będziesz

Ale obraz ten dobrze zapamiętaj, gdyż nigdy więcej go nie ujrzysz...Do końca twych dni szukać go będziesz, szukać go będziesz w jeziora spokojnego zimnej tafli....

--------------------------------------------------------------------

Ten tekst napisałem 06 maja 2023 jako ekfrazę do moich wiosennych zdjęć. Wyobraziłem sobie powierzchnię stawu jako bramę otwierającą drogę do tajemnej krainy...