Wielki malarz

Namaluję Ci obrazek

Nic wielkiego niby nic

Jakby coś się pojawiło

Szybko to oplotę w kicz

Musi być koniecznie zwykły

I mieć tylko jedno dno

Odkąd na tym dnie osiadłem

Produkuję normę, mdłość

Gdyż najgorsze co się ziści

Wsród okropieństw mej bytności

To pokazać coś swojego

Odkryć żałość wrażliwości

Ja się schowam za obrazem

Ty komplement płytki dając

I w obawie podatności


Nigdy siebie nie poznając

Mląc bez sensu gadki szmatki

Przeżyjemy jedno życie

Gdy przychodzi czas refleksji

Słychać ciche starca wycie