Wiersz

nie dokończę tego wiersza

deszcz za oknem współbrzmi z twoimi krokami

dodatkowy dźwięk w orkiestrze

tłumionej obietnicy

wystarczy jeden oddech

krótki przerwany jakby rozcinał powietrze

i tak już gęste od naszych nadziei

dałeś mi je razem z tym jednym spojrzeniem

które rozpięło guzik od mojej koszuli

nie napiszę

jak wtedy rozmazał się atrament