Wiersz napisany przed koszmarem
czasami nie umiem spać i umieram
umieram tracąc cząstkę własnego ego
kolejny pierwiastek topi się niczym lód
spojrzę na swój grób jeszcze przed zimnem
potrzebuję coś napisać przed ucieczką
jak już skończę to zostanie mroczny ślad
koszmar stanie się niezbędny jak sprawny kompas
wszystko zostanie zapisane na mapie moich myśli
jednak znajdę wśród gwiazd jedyną drogę
wskazówki zatrzymają się w konstelacji
pozostanie wiersz spisany przed atakiem zmory
wszystko co zginęło zapragnie krwi niczym wampir
Komentarze (4)
Spróbujcie zinterpretować mój wiersz. Jest trudny do przeanalizowania i można różnie go zrozumieć. Właśnie to w poezji jest piękne!
???????????????> !!!!!!!!!!!!!!!!.......................
Skoro nikt z Was nie zinterpretował mój wiersz z różnych powodów, to postanowiłem, że sam go przeanalizuję. Oto moja interpretacja:
„czasami nie umiem spać i umieram / umieram tracąc cząstkę własnego ego” – śpiący człowiek przypomina nieżywą osobę. W wierszu podmiot liryczny żyje, ale cierpi na bezsenność. Brak snu sprawia, że czuje się jakby odszedł z tego świata. Zachowuje się jakby coś stracił. W ujęciu psychologicznym, ego jest częścią osobowości, która rozwija się w odpowiedzi na kontakt z otoczeniem.
„kolejny pierwiastek topi się niczym lód” – wszystko zbudowane jest z pierwiastków chemicznych i ich związków. W tym fragmencie wiersza podmiot liryczny dalej cierpi tracąc cząstkę siebie, swej osobowości, którą traci jak topniejący lód.
„spojrzę na swój grób jeszcze przed zimnem” – w tym fragmencie podmiot liryczny zastanawia się nad swoim dotychczasowym życiem. Wspomniane zimno symbolizuje śmierć.
„potrzebuję coś napisać przed ucieczką / jak już skończę to zostanie mroczny ślad” – podmiot liryczny odczuwa silną potrzebę napisania tytułowego wiersza. Ucieczka może symbolizować utratę weny twórczej. Natomiast wspomniany w tytule koszmar może symbolizować zaprzestanie pisania przez poetę. Gdy podmiot liryczny napisze wiersz, to będzie on plamą, która pozostanie do końca pisarstwa na honorze.
„koszmar stanie się niezbędny jak sprawny kompas” – koniec kariery jest aktywny i może stać się rzeczywistością jak kompas, który pokaże drogę do klęski, która jest koniecznie potrzebna.
„wszystko zostanie zapisane na mapie moich myśli” – cała twórczość poety zostanie w umyśle podmiotu lirycznego.
„jednak znajdę wśród gwiazd jedyną drogę / wskazówki zatrzymają się w konstelacji” – pomimo trudności losu i porażek w karierze podmiot liryczny „widzi” swoją prawdziwą przyszłość. Gwiazdy na niebie i wskazówki pomogą poecie znaleźć prawdziwą drogę i zapali się dla weny twórczej światełko w tunelu.
„pozostanie wiersz spisany przed atakiem zmory / wszystko co zginęło zapragnie krwi niczym wampir” – zmora i wampiry to w wierzeniach słowiańskich demony, które wysysają krew z ciał swoich ofiar. Wysysana krew podmiotu lirycznego symbolizuje pozbywanie się talentu pisarskiego. Ludzie umierają i jeśli za życia byli źli, to powracają jako krwiożercze bestie. Zło w życiu poety nie powiedziało ostatniego słowa.
Na koniec chciałbym przekazać Wam, że jestem zadowolony z napisania tego trudnego w odbiorze wiersza. Pewnie dla wielu z Was może wydawać się dziwne, że poświęciłem dużo czasu i energii, by napisać własną analizę utworu. Jednak sprawiło mi to przyjemność.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie 😉😉😉
Też tak zrozumiałem ten ciekawy wiersz. Nie byłem tylko pewien zakończenia. Zastanawiałem się - czy nie zechcesz straszyć po śmierci? Jest dużo do czytania, więc większość nie ma może czasu na pisanie swoich odczuć. Pozdrawiam i życzę weny.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania