-wiersz o ...

na pniu

ściętego dnia

słońce

umiera w ciszy

potem zgładzono księżyc

jego blask turla się

w zaświatach

na publicznym niebie

znika noga lewa

potem prawa

w przeciągu istnienia

nasze życie

czas

wypadł mi z rąk

bezpowrotnie