Wietrze, letni wietrze
Wietrze, letni wietrze
Co przynosisz ulgę i ochłodę
W dni upalne
Nie straszny tobie
Skwar i duchota
Czasem jesteś spokojny i delikatny
Jak niewinne dziecię
Innym razem wybuchasz gniewem
Niosąc zgubę i zniszczenie
Jednak pomimo wszystko letni wietrze
Jesteś wyczekiwany
Aby obdarzyć świat swym oddechem
Przynoszącym wytchnienie
W dni upalne
Komentarze (3)
Tak, chyba każdy o wietrze marzy w tym tygidniu.
5
Melancholijny i stonowany wiersz. Zrobiło mi się przyjemnie po jego przeczytaniu. :)
Zostawiam 5 i pozdrawiam!
Piszesz o lecie, cieple a mnie jakoś nie jest wesoło. W upały każdy jest spragniony ochłody chociażby tylko tego delikatnego powiewu powietrza. Taka już natura człowieka, że jak mamy lato to chcemy zimy... Niby taki melancholijny wiersz, jak wspomniała Łowczyni, a można daleko posunąć się w jego interpretacji. ;) 5
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania