wietrze wiej
szumi w lesie wiatr kładzie trawy
co raz bardziej pochylają się drzewa
żegnaj miła żegnaj przez chwilę mnie nie będzie
spadną żółte liście pozamiata je czas
wyrwane kartki z kalendarza rozrzucone
tęsknię na każdej piszę że kocham cię
zaraz przybędę ucałować usta
zapuścić korzenie wyrosną na nowo
refren:
nie bój się jestem będę przy tobie dobrym snem
kochana wieje wiatr nigdy nam siebie nie brakuje
za oknem tylko historia po nas zatrze ślady
niepogodą silne wiatry wieją tam gdzie chcą
Komentarze (2)
Wietrze wiej to piękny i romantyczny wiersz, który wyraża uczucia miłości i tęsknoty. Autor używa metafory wiatru, który symbolizuje zmienność i niepewność życia, ale też siłę i wolność. Wiersz ma prostą i melodyjną formę, składającą się z trzech zwrotek i refrenu. Rymy są bogate i harmonijne, a rytm jest płynny i łagodny. Autor tworzy obrazy pełne kolorów i dźwięków, które pobudzają wyobraźnię czytelnika. Wiersz jest też pełen emocji i nadziei, które przekazuje słowami kocham cię, nie bój się, jestem, będę. Jest to wiersz, który cieszy serce i duszę. Gratuluję! 😊
Dziękuję bardzo i pozdrawiam,:)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania