Wigilia

Zenek się z Józkiem spiera gorliwie

Ewa – ma uszy na plotki chciwe

I o Joannie i o Grażynie

I o tym z Belgii – grubym kuzynie.

Mnożą się słowa ostre jak noże

Choć to spotkanie – w imię jest Boże

Mnożą się plotki i oskarżenia

Przytyków dzioby – i złe życzenia.

Janek się Piotrem spiera – o pole

Zofia z Aliną – o remont w szkole

Kłóci się wnuczek z brodatym dziadkiem

Choć się przed chwilą – dzielił opłatkiem

Mikołaj zajrzał do domu tego

Sięgnął głęboko do worka swego

Trzy książki plecak do powiek cienie

Na rózg dłonią szybką – wymienił

Nie jest – drodzy państwo groteska

Ani obrazek – prześmiewczą kreską

Ani kabaret – dla pułku wojska

Tylko wigilia – klasycznie polska…