Piękny tekst o samotności marzeniach ... Motyw Wilka spodoba się dla Nazareta :) Zaszczepiłaś magię "wilczą' w tym tekście pisenki? nawet powiem :) ode mnie 5, Asiu :D
Myślę że to jeden z najlepszych wierszy jakie czytałem na opowi. Motyw wilka owszem spodobał się Nazarethowi tak jak przewidział Neuro ale nie tylko on mnie tutaj urzekł. Wieczna pogoń za czymś lepszym, tęsknota od której wibróje cały twój utwór, poczucie samotności i beznadziejności to wszystko jest mi bardzo bliskie, ale jest tam coś jeszcze: upór, by mimo wszystko iść dalej, wbrew wszystkiemu nawet samemu sobie. 5 to hańba za ten utwór ale to wszystko co mogę dać więc niech będzie i tyle.
Kiedy tutaj weszłam, aż mi się nie chciało wierzyć, że to u Ciebie się znalazłam. Rozumiesz, budowa wiersza dosyć mnie zaskoczyła :D Treść jest świetna, zwłaszcza ta druga strofa mocno porusza. Bardzo mi się podoba, świetny temat sobie obrałaś i genialnie go zobrazowałaś. Zostawiam 5 :)
Rasia, tak właśnie myślałam, że zdziwi niektórych budowa ;) Wiem, że dość rzadko używam innej, niż ta moja standardowa, ale czasem warto chyba zrobić taki wyskok ;) dziękuję
"Zabiliście duszę
Kłamstwami prawd
Już gór nie poruszy
Nie złamie już skał
I już nie zawyje
Do nieba bez gwiazd
Na ziemi niczyjej
Wilk marzeń w nas"
Ach, kocham wilki, kocham motyw wilków ♥ Jak mi brakowało twoich wierszy, cieszę się, że mogę w końcu coś skomentować i chciałam się rozpisać, ale jakoś nie potrafię, wybacz :c
Komentarze (15)
Piękny tekst o samotności marzeniach ... Motyw Wilka spodoba się dla Nazareta :) Zaszczepiłaś magię "wilczą' w tym tekście pisenki? nawet powiem :) ode mnie 5, Asiu :D
Neurotyk, dzięki :) co prawda nie myślałam o tym jako o piosence, ale to mogłoby być ciekawe :)
Ktokolwiek, po prostu powtórzenia przywiodły mi na myśl piosenkę :) Równie dobrze tekst jest wspaniałym wierszem :)
Och, wilka to ja też lubię. ^^ Bez wahania daję 5! :)
Myślę że to jeden z najlepszych wierszy jakie czytałem na opowi. Motyw wilka owszem spodobał się Nazarethowi tak jak przewidział Neuro ale nie tylko on mnie tutaj urzekł. Wieczna pogoń za czymś lepszym, tęsknota od której wibróje cały twój utwór, poczucie samotności i beznadziejności to wszystko jest mi bardzo bliskie, ale jest tam coś jeszcze: upór, by mimo wszystko iść dalej, wbrew wszystkiemu nawet samemu sobie. 5 to hańba za ten utwór ale to wszystko co mogę dać więc niech będzie i tyle.
Wilki marzeń w nas. Moja droga wieszczko Asiu (nadal pamiętam!) ,,Brawa, brawa, po trzykroć brawa", że ośmielę się cytować z ,,Procesu" :)
To jest piękne... Naprawdę bardzo mi sie podoba i uważam ten wiersz za Twój najlepszy. Wielkie 5!
Cudowny... Genialny... 5 to za mało, ten tekst jest poza skalą.
Chyba się zakochałem : D
W tym wierszu, oczywiście : D
Jejku *-* wchodzę sobie rano a tu taka eksplozja komentarzy. Dziękuję wszystkim bardzo :)
Kiedy tutaj weszłam, aż mi się nie chciało wierzyć, że to u Ciebie się znalazłam. Rozumiesz, budowa wiersza dosyć mnie zaskoczyła :D Treść jest świetna, zwłaszcza ta druga strofa mocno porusza. Bardzo mi się podoba, świetny temat sobie obrałaś i genialnie go zobrazowałaś. Zostawiam 5 :)
Rasia, tak właśnie myślałam, że zdziwi niektórych budowa ;) Wiem, że dość rzadko używam innej, niż ta moja standardowa, ale czasem warto chyba zrobić taki wyskok ;) dziękuję
Na pewno taka odmiana czasem jest dobra, na mnie zadziałała bardzo pozytywnie :)
"Zabiliście duszę
Kłamstwami prawd
Już gór nie poruszy
Nie złamie już skał
I już nie zawyje
Do nieba bez gwiazd
Na ziemi niczyjej
Wilk marzeń w nas"
Ach, kocham wilki, kocham motyw wilków ♥ Jak mi brakowało twoich wierszy, cieszę się, że mogę w końcu coś skomentować i chciałam się rozpisać, ale jakoś nie potrafię, wybacz :c
Shiro, kochana, dobrze, że jesteś. Może się powtarzam, ale tak strasznie się cieszę ♥ nie martw się, może wyszłaś w wprawy w komentowaniu :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania