Wiosenna zima

W zimowej jesieni tkwię wiosną zaklęty,

i wypatruję tych kwiatów przeklętych,

tak utęsknionych i wymodlonych.

A tutaj tylko aleje drzew powalonych,

łysych zapłakanych we własnej brzydocie,

bzy co zakwitnąć miały gniją przy płocie.

Same patyki i rzeki głębokie ,

kupie sobie kwiaty i wstawię do okien,

może wtedy spotkam radość wiosny,

a teraz posiedzę czekając na sny.

A one przyniosą mi nadzieję na czasy,

w których rozmowy są a nie messenger,

w których jest taniec a nie jego projekcja,

czekam na wiosnę moich biednych czasów.