wiry
oddaj co moje co we mnie dla mnie
oddaj jak grosze
na przekór biedzie wziąłeś jak swoje
chwilą przez zamęt
teraz gdy popiół zwróć pożyczone
zanim znów zniknę
lub nim zapłonę
gnoi się słowo
łachmanem stoi
napięta struna tylko udaje
w przejściu na stronę
gdzie tańczą cienie
rzutem istnienia
odszedł i zabrał
bez znieczulenia
Komentarze (21)
ja bym poprawił, a wyżej napisał:
"oddaj jak grosz
dzwoniący w kieszeniu..." :))
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania