Wkrótce zima

Stoją brzozy roztargane,

Które wichrzy wiatr,

Kiedy z gwizdem i skowytem,

Gna przez pusty świat,

Już ścierniska orzą z wolna,

Znika suche rżysko,

Po kartoflach palą łęty,

Tli się gdzieś ognisko.

Smutno, szaro dookoła,

Jesień światem kroczy,

Wichrem miota puste drzewa,

Deszczem pole moczy.

Jeszcze smutno, jeszcze pusto

Wiatr złowieszczo wyje,

Ale wkrótce biały śnieżek

Wszystko to okryje.