Władza Się

Się! Ty tworzysz świata bożyszcze,

miłości, bytu, myśli trafiasz mocno,

nie utrzymałem się na burcie statku,

wpadam do morza, Się płynie dalej.

Rekiny gryzą me pięty,

w ubraniu odświętnym,

tonę,

przygotowany w garniturze,

na swój pogrzeb.

Ale godny w całej swej okazałości,

nie potrzeba mi nic oprócz mojości.

Nawet w trumnie.