Wobec twego ciała

Zygmunt Jan Prusiński

WOBEC TWEGO CIAŁA

To mój szacunek

jak do drzew które mijam

uspakajam naturę wierszami

wiodę myśli o tobie

jakbym podróżował

z niebieskimi skrzydłami

a piersi twe nabrzmiewają

pieśnią wschodu

i taki się czuję lekki

wręcz unoszą mnie metafory

że zbliża się czas srebrny

by mnie objąć w ogrodzie róż

a na leśnej polanie

zaśpiewać moje piosenki

polubisz je bo mówią o miłości

kiedy wędrować będę

od ud do stóp od ud do ust -

cała zostaniesz namaszczona

pocałunkami aż do nocnej wilgoci.