Woda

Woda płynie, cicho w strumieniu,

Jej szum to pieśń, co w duszy gra,

Jak życie, co trwa w nieustannym zmianie,

W jej głębi skrywa się cała tańca gra.

 

W rzekach niezmienność, w jeziorach cisza,

Ona niesie życie, koi ból,

Bez niej nie było by ziemi tej pięknej,

Z niej rośnie las, z niej kwitnie pól.

 

Woda, co przez góry się toczy,

A potem w morzu ginie w dal,

Każda kropla to wieczna opowieść,

O przeszłości, przyszłości, o dniu i nocy bal.

 

Bez niej nie byłoby słońca blasku,

Bez niej ni żadnej zieleni, ni ptaków śpiewu,

Ona w sercu ziemi, w duszy spokoju,

Woda – matka świata, woda – woda – nasza droga

Średnia ocena: 3.5  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (5)

  • piliery rok temu
    Tekst zawiera sporo błędów gramatycznych, trzeba by popracować nad nim. Powodzenia.
  • Grafomanka rok temu
    Śmiechowe to jakby...
  • karyma rok temu
    Przyzwoity choć nie epicki czy przełomowy
    wierszyk
  • Filip rok temu
    Miło mi to słyszeć
  • piliery rok temu
    Jak możesz pisać o "przyzwoitym tekście" skoro zawiera nieprzyzwoite błędy? O_O

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania