Woda
Woda płynie, cicho w strumieniu,
Jej szum to pieśń, co w duszy gra,
Jak życie, co trwa w nieustannym zmianie,
W jej głębi skrywa się cała tańca gra.
W rzekach niezmienność, w jeziorach cisza,
Ona niesie życie, koi ból,
Bez niej nie było by ziemi tej pięknej,
Z niej rośnie las, z niej kwitnie pól.
Woda, co przez góry się toczy,
A potem w morzu ginie w dal,
Każda kropla to wieczna opowieść,
O przeszłości, przyszłości, o dniu i nocy bal.
Bez niej nie byłoby słońca blasku,
Bez niej ni żadnej zieleni, ni ptaków śpiewu,
Ona w sercu ziemi, w duszy spokoju,
Woda – matka świata, woda – woda – nasza droga
Komentarze (5)
Tekst zawiera sporo błędów gramatycznych, trzeba by popracować nad nim. Powodzenia.
Śmiechowe to jakby...
Przyzwoity choć nie epicki czy przełomowy
wierszyk
Miło mi to słyszeć
Jak możesz pisać o "przyzwoitym tekście" skoro zawiera nieprzyzwoite błędy? O_O
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania