Wodo moja

Wynużam się z wody, od dziś życia mam dwa.

W razie niepogody, jaką funduje mi świat.

Pójdę nad staw wielki, gdzie został mój pierwszy dom.

Tylko że przez miłość do ciebie, nie skocze w jego toń.

I w szumie wielkim, w melodie tej piosenki będze cirpiał on.

Wodo nie pokorna, co brzegi rwiesz ty znasz me chumory i dobrze wiesz.

Że gdy kocham całą siebie daje, a gdy nie nawidzę to palę świat.

Wodo moja wodo, wieczna tajemnico ty znasz me sekrety.

Tyś mom powiernicą.

Wróżka wywróżyła mi rychły ślub, tylko że z ciebie jest tchórz.

Płatki obrywam, tych krwawych róż a na dnie domu spoczął wisiorek mój.

Przyszłam się wykrzyczeć, złości wylać na świat.

W lutrze mego toni, melodia wieków gra.

Więc wiatr zaniesie do ciebie, potok moich słów.

I będę dumnie patrzeć jak cierpi on.

Wodo nie pokorna, co brzegi rwiesz ty znasz me chumory i dobrze wiesz.

Że gdy kocham całom siebie daje, a gdy nie nawidzę to palę świat.

Wodo moja wodo, wieczna tajemnico ty znasz me sekrety.

Tyś mom powiernicą.