Wody łyk
I gdy dziś pomyślę,
że wczoraj mogłem umrzeć,
to jednak się cieszę.
I więcej tej radości,
niż żalu i gniewu wszelkiego.
Bo pocuż mi to,
gdy żyć trzeba nadal.
I gdy dziś pomyślę,
że wczoraj mogłem umrzeć,
to jednak się cieszę.
I więcej tej radości,
niż żalu i gniewu wszelkiego.
Bo pocuż mi to,
gdy żyć trzeba nadal.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania