Wojownicy słów
Pozostały w powietrzu tylko słowa
Pokonujące wskazówki zegara
Który zabrał ze sobą nasze ciała.
Przywdziani w zbroję słów
Walczymy słownymi mieczami
Otwierając setki zamkniętych oczu.
Nieznane światu są nasze imiona
Ukryte gdzieś w głębi wersów
Które są większe od nas samych.
Umieramy nie umierając nigdy
Trwając wiecznie między słowami
Które są przesiąknięte naszymi osobami.
Komentarze (6)
Jeszcze tylko 20 tekstów :D
I emerytura :D
Do tego jeszcze daleko :P
Joker Tego nigdy nie wiemy :D
Nie wiem, co powiedzieć. Podoba mi się ten wiersz, zostają po nim przemyślenia. Historia pewnych pisarzy... 5
Dzięki :D Widać, że myślimy podobnie co do tej historii
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania