Wolno kochać

Gdyby nie było wojny, trzęsienie ziemi w Turcji

Trzęsienie ziemi w Syrii jakby nie było wojen

Słowem się ludzi tłumi, ofiary wciąż przytomne

Powietrzem mkną erupcje na skali życia, uncje

Gdyby nie było wojny, a twoich przodków kości

nie były białe, tak jak są kości moich białe,

nie ważyłby nikt ducha, co szarpie się gdzieś z ciałem,

uprzątnął rankiem myśli, jak pies wyciągał z nocy —

ludzi, takich samych.

Dopóki nie ma wojny.

Dopóki tulę dziecko a ono jest spokojne

Dopóki jesień barwi wciąż astry malinowo

Atlantyk parska w fiordy, a z ust popijasz pianę

Dopóki nie ma wojny, dopóki żyję obok

Szalupy małe drewno na język, odprowadzam.