Samotność..

Nawet nie wiem kiedy to się stało,

teraz cały czas mi mało.

Brak mi twych objęć,

i tych słodkich wspólnych zdjęć.

Gdzie się skarbie mi schowałeś?

Gdzie ukryłeś swe uczucia?

Teraz żyje w innym świecie,

tu nienawiść wszystko gniecie!

Ja się nie dam,

ja w to nie gram.

Uczucia ocalę przed zagładą smutku,

dojdę do celu, powolutku.

Gdzieś zza światów słyszę twój głos,

a w głowie mam totalny chaos.

Mówisz, że kochasz?

Powtórz to głośniej, żeby cały świat wiedział!

W mych marzeniach na łące byś siedział.

Gdzie pełno kwiatów, słońce, trawa zielona,

a ja siedząc koło ciebie, taka spełniona.

Dlaczego tak nie jest?

Dlaczego Cię nie ma?

Siedzę i pisze, ze łzami płynącymi po policzkach...

Dobrze znam ten stan,

nie chce zostać sama.

Wróć, pocałuj i uśmiechnij się!

Czy tak dużo wymagam?