Wrota czasu

Nie chcę sięgać jeszcze w ten niezmierzony wymiar zwany Przyszłością.

Zbyt daleki on wydaje się jak ta linia na horyzoncie dzieląca ziemie od nieba.

Zbyt niewidoczny, mglisty.

Jedną nogą w Przeszłości utknęłam, zbyt wiele czasu jej poświęciłam.

Odnaleźć muszę się Teraz. Muszę przeżywać ten czas płynący w nieodwracalnym kierunku.

Jeżeli za wcześnie przez te wrota przejdę, stracę co teraz mam. Stracę się na zawsze...