Wspomnienie


Miałaś mnie kiedyś całego 


Z moją głową jak stajnie Augiasza 


Z moim sercem wydartym z piersi Prometeusza 


Z wiecznym patosem zuchwalca 


I oczekiwaniem na czas który nigdy nie nadejdzie


Potem odeszłaś 


Zostałem tylko ja 


Brunatne ściany w których mieszkał kiedyś pomysł 


Twarze w pomniku nieszczęść moich luster


I zapach 


którego nigdy nie zapomnę


Wydarty z pustki swoich dni 


Bez Ciebie i skargi Twoich pragnień 


Roztrwaniam życie w dziwnym śnie 


o którym 


Nawet Homer pisał swe historie