Wspomnienie czasu przeszłego

Zbyt smutne, by można było płakać,

Więc oszczędź swe łzy na inny raz.

Wiedz, że z marzeniami można latać,

Jeszcze się o tym przekonasz nie raz.

Dlaczego nie słuchasz, gdy ci dobrze radzę

Z twoich oczu wypływają słone łzy.

Podziel się nimi ze mną, odłam mi kawałek,

By zakwitły na wiosnę nadzieją owiane bzy.

Usiądź na swym tronie, patrz jak sam tam stoi.

Tobie się on przyda, zachowaj kontrolę,

Wiem, że czasem ciężko, jego nic nie koi.

Pozwól więc, niech gra, zagra swoją rolę.

Wypatruj gwiazdy, tej jednej na niebie,

Ona ci pomoże, gdy będziesz w potrzebie.

Radą posłuży, gdy mnie już nie będzie,

Na przedstawieniu siądzie w pierwszym rzędzie.

Pokochaj i słońce, niechaj zawsze świeci

I oświetla twarze każdego z osobna.

Wszyscy wszak jesteśmy jak malutkie dzieci,

Od miłości wymagamy, by była podobna.

List już napisałam, niech dziś z deszczem spadnie

Tak będzie najlepiej, bez zbędnych czułości

Chcę w ostatniej chwili wyglądać w miarę ładnie

Bez gorzkich kłótni, powodu do złości.

I mam świadomość, że liście już zbladły

A ja - pamięć - w swej istocie znikam.

Ponure zwierciadła już odbicia skradły

"Dlaczego, dziecko, płaczesz" - po chwili pytam.

Komentarze (4)

Rasia 26.02.2016

"Na przestawieniu siądzie w pierwszym rzędzie." - przedstawieniu*
"Dlaczego dziecko płaczesz" - po chwili pytam." - przed i po "dziecko" przecinek, bo tutaj mamy wtrącenie.
Uwielbiam Twoje wiersze, przede wszystkim dlatego, że za każdym razem sobie myślę, jak bardzo Twoja twórczość dojrzała. To prawie jak wspominanie swojego dzieciństwa - tak przyjemnie wspomina się początki, kiedy było się takim nieporadnym i wielu rzeczy nieświadomym. Zawsze czuję się w ten sposób, kiedy do Ciebie zaglądam :) Bardzo mi się wiersz podoba, jest taką słodko-gorzką mieszanką, zostawiam 5 :)

little girl 26.02.2016

Dziękuję, zaraz poprawię ;) Zdaję sobie sprawę, że na początku nie było kolorowo, teraz też nie jest idealnie, ale sama widzę postępy. Miło mi, że tak kojarzą Ci się moje wiersze. :) W sumie Twoje komentarze towarzyszą mi od początku pobytu na opowi, cieszę się, że nadal zaglądasz i podobają Ci się.:)
Pisząc ten miałam obawy, czy nie będzie za długi, ale taka koncepcja pojawiła się w głowie i nie mogłam skrócić, dziękuję że zajrzałaś. :)

Rasia 26.02.2016

Nie przejmuj się, Twój komentarz jest uroczy :D Nie ma za co :)

Neurotyk 27.02.2016

DEBATA NAD NOWYM REGULAMINEM FORUM

Rasia 26.02.2016
"Na przestawieniu siądzie w pierwszym rzędzie." - przedstawieniu*
"Dlaczego dziecko płaczesz" - po chwili pytam." - przed i po "dziecko" przecinek, bo tutaj mamy wtrącenie.
Uwielbiam Twoje wiersze, przede wszystkim dlatego, że za każdym razem sobie myślę, jak bardzo Twoja twórczość dojrzała. To prawie jak wspominanie swojego dzieciństwa - tak przyjemnie wspomina się początki, kiedy było się takim nieporadnym i wielu rzeczy nieświadomym. Zawsze czuję się w ten sposób, kiedy do Ciebie zaglądam :) Bardzo mi się wiersz podoba, jest taką słodko-gorzką mieszanką, zostawiam 5 :)
little girl 26.02.2016
Dziękuję, zaraz poprawię ;) Zdaję sobie sprawę, że na początku nie było kolorowo, teraz też nie jest idealnie, ale sama widzę postępy. Miło mi, że tak kojarzą Ci się moje wiersze. :) W sumie Twoje komentarze towarzyszą mi od początku pobytu na opowi, cieszę się, że nadal zaglądasz i podobają Ci się.:)
Pisząc ten miałam obawy, czy nie będzie za długi, ale taka koncepcja pojawiła się w głowie i nie mogłam skrócić, dziękuję że zajrzałaś. :)
Rasia 26.02.2016
Nie przejmuj się, Twój komentarz jest uroczy :D Nie ma za co :)
Neurotyk 27.02.2016
DEBATA NAD NOWYM REGULAMINEM FORUM

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania