wśród liści i kasztanów

coraz częściej mówisz o jesieni

kasztanom dajesz dłonie

będą zbierać liście w parkach

na ławkach namalują serca

malutkie bo ludzie nie potrafią kochać

jedynie romantykom obca jest logika

wierzą że księżyc tylko po to świeci

by torować gwiazdom drogę do domu

 

na chodnikach zatańczą latarnie

zmęczone położą się cieniem

Średnia ocena: 2.9  Głosów: 7

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (31)

  • Tytusek 5 miesięcy temu
    płyną żabki do stawu
    fale dostrzegą
    zawracają
    płyną żabki raz za razem
    ucałują między nogami
    niezapomniane

    Hihihihi
  • Grisza 5 miesięcy temu
    Jakbym był w Łazienkach...
    Tak na granicy jesiennego popołudnia i zmierzchu...
    Taki trochę mój "Jesienny pan" sprzed paru miesięcy...
    Wbrew pozorom (i Twojej zwyczajowej narracji) jest tu nutka optymizmu, nostalgii, czystego uczucia...
    Bardzo mi się spodobało...
    Bo ja jestem w gruncie rzeczy sentymentalny...
  • Tytusek 5 miesięcy temu
    i chujowy hihihihi
  • Grafomanka 5 miesięcy temu
    To mój stary wiersz, ale lubię go... dziękuję za przeczytanie Grisza
  • Tytusek 5 miesięcy temu
    Grafomanka rucham twoje stary wiersz hihihi
  • Grafomanka 5 miesięcy temu
    Na zdrowie...
  • Grisza 5 miesięcy temu
    Grafomanka,
    widzisz, bo ja jestem dinozaurem. Intuicyjnie reaguję na przekazy z mojej, czy to przeszłości, czy to rzeczywistości... Sentymentalny wiersz (a taki on jest, nie zaprzeczysz, choćbyś inne miała intencje lata temu), takie właśnie wywołuje we mnie reakcje...
    Lubię taką poezję. Brakuje mi takiej... No bo przecież jestem dinozaurem - gatunkiem na wymarciu...
  • Grisza 5 miesięcy temu
    Grafka,
    właśnie, dlaczego w ogóle reagujesz na takie wpisy, jak tego pojeba?
  • Marzena 5 miesięcy temu
    Tytusek weź się uspokój erotomanie
  • Tytusek 5 miesięcy temu
    Marzena ssij marzenka hihihihi
  • Tytusek 5 miesięcy temu
    Grisza lubisz od tylu? hihihihi
  • Marzena 5 miesięcy temu
    Tytusek jeszcze żebyś był słodki to owszem ale nie wiem
  • Sufjen 5 miesięcy temu
    Potrafisz tkać ze słów piękne metafory. Dołóżmy do tego sposób obrazowania. Podoba mi się.
  • Sufjen 5 miesięcy temu
    PS Współczuję, że to coś u góry się ciebie uczepiło.
  • Tytusek 5 miesięcy temu
    Sufjen opytol mi kutange chuju zlamany hihihihi idz beczec hihihi
  • Grafomanka 5 miesięcy temu
    Dziękuję, Sufjen, cieszę się, że podoba Ci się moja dawna liryka...
  • Sufjen 5 miesięcy temu
    Grafomanka Warto wracać do starszych rzeczy. Można odnaleźć tam dużo dobra.
  • Grafomanka 5 miesięcy temu
    Sufjen, Grisza też tak twierdzi... coś w tym chyba jest
  • Grisza 5 miesięcy temu
    Grafka,
    bo to właśnie oznacza swego rodzaju jedność myśli; coś w rodzaju współodczuwania...
  • Grafomanka 5 miesięcy temu
    Grisza, chyba tak...
  • Słońce w cieniu nocy 5 miesięcy temu
    Księżyc rodzący cień nawet w nocy, przyciąga mój wzrok, ku rozczarowaniu gwiazd wszystkie obiekty niebieski, tak dalekie jednak tak bliskie.
  • Grafomanka 5 miesięcy temu
    Dziękuję za przeczytanie
  • TseCylia 5 miesięcy temu
    " Liryka, liryka, tkliwa dynamika..."
    Pięknie, tak jak lubię. 10
  • Grafomanka 5 miesięcy temu
    Jakoś kiedyś bardziej lirycznie mi się pisało... Dziękuję za komentarz
  • Grisza 5 miesięcy temu
    A może ja lubię Twoje stare wiersze...
  • Grafomanka 5 miesięcy temu
    Niektóre i ja lubię... czasami do nich wracam
  • Dr. Emil 5 miesięcy temu
    Uważam że to bło fajne.
    Pasa.,
  • Grain 5 miesięcy temu
    https://www.youtube.com/watch?v=LblaBqmEzWI&list=RDLblaBqmEzWI&start_radio=1
  • Geronimo1981 5 miesięcy temu
    Melancholia współistniejąca i wynikająca z aury za oknem. Wiersz przepełniony jest skrywaną tęsknotą za miłością i porywami serca ,które są bardziej adekwatne do rozkwitającej swym pięknem wiosny -Pozdrawiam
  • Sokrates 5 miesięcy temu
    Ładny nastrojowy wiersz. Chętnie poczytamy tego typu poezję
  • Grafomanka 5 miesięcy temu
    Dr. Emil, skrótami piszesz, dziękuję więc za obecność...

    Grain, dziękuję za Grechutę, chętnie do niego wracam...

    Geronimo, co kto zobaczy w wierszy, to jego... dziękuję, ze udało Ci się aż tyle zobaczyć.

    Sokrates, miło, że czytasz i zostawiasz ślad. Dziękuję...

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania