wśród liści i kasztanów

coraz częściej mówisz o jesieni

kasztanom dajesz dłonie

będą zbierać liście w parkach

na ławkach namalują serca

malutkie bo ludzie nie potrafią kochać

jedynie romantykom obca jest logika

wierzą że księżyc tylko po to świeci

by torować gwiazdom drogę do domu

 

na chodnikach zatańczą latarnie

zmęczone położą się cieniem

Średnia ocena: 2.3  Głosów: 10

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (31)

  • Tytusek 2 miesiące temu
    płyną żabki do stawu
    fale dostrzegą
    zawracają
    płyną żabki raz za razem
    ucałują między nogami
    niezapomniane

    Hihihihi
  • Grisza 2 miesiące temu
    Jakbym był w Łazienkach...
    Tak na granicy jesiennego popołudnia i zmierzchu...
    Taki trochę mój "Jesienny pan" sprzed paru miesięcy...
    Wbrew pozorom (i Twojej zwyczajowej narracji) jest tu nutka optymizmu, nostalgii, czystego uczucia...
    Bardzo mi się spodobało...
    Bo ja jestem w gruncie rzeczy sentymentalny...
  • Tytusek 2 miesiące temu
    i chujowy hihihihi
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    To mój stary wiersz, ale lubię go... dziękuję za przeczytanie Grisza
  • Tytusek 2 miesiące temu
    Grafomanka rucham twoje stary wiersz hihihi
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Na zdrowie...
  • Grisza 2 miesiące temu
    Grafomanka,
    widzisz, bo ja jestem dinozaurem. Intuicyjnie reaguję na przekazy z mojej, czy to przeszłości, czy to rzeczywistości... Sentymentalny wiersz (a taki on jest, nie zaprzeczysz, choćbyś inne miała intencje lata temu), takie właśnie wywołuje we mnie reakcje...
    Lubię taką poezję. Brakuje mi takiej... No bo przecież jestem dinozaurem - gatunkiem na wymarciu...
  • Grisza 2 miesiące temu
    Grafka,
    właśnie, dlaczego w ogóle reagujesz na takie wpisy, jak tego pojeba?
  • Marzena 2 miesiące temu
    Tytusek weź się uspokój erotomanie
  • Tytusek 2 miesiące temu
    Marzena ssij marzenka hihihihi
  • Tytusek 2 miesiące temu
    Grisza lubisz od tylu? hihihihi
  • Marzena 2 miesiące temu
    Tytusek jeszcze żebyś był słodki to owszem ale nie wiem
  • Sufjen 2 miesiące temu
    Potrafisz tkać ze słów piękne metafory. Dołóżmy do tego sposób obrazowania. Podoba mi się.
  • Sufjen 2 miesiące temu
    PS Współczuję, że to coś u góry się ciebie uczepiło.
  • Tytusek 2 miesiące temu
    Sufjen opytol mi kutange chuju zlamany hihihihi idz beczec hihihi
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Dziękuję, Sufjen, cieszę się, że podoba Ci się moja dawna liryka...
  • Sufjen 2 miesiące temu
    Grafomanka Warto wracać do starszych rzeczy. Można odnaleźć tam dużo dobra.
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Sufjen, Grisza też tak twierdzi... coś w tym chyba jest
  • Grisza 2 miesiące temu
    Grafka,
    bo to właśnie oznacza swego rodzaju jedność myśli; coś w rodzaju współodczuwania...
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Grisza, chyba tak...
  • Słońce w cieniu nocy 2 miesiące temu
    Księżyc rodzący cień nawet w nocy, przyciąga mój wzrok, ku rozczarowaniu gwiazd wszystkie obiekty niebieski, tak dalekie jednak tak bliskie.
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Dziękuję za przeczytanie
  • TseCylia 2 miesiące temu
    " Liryka, liryka, tkliwa dynamika..."
    Pięknie, tak jak lubię. 10
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Jakoś kiedyś bardziej lirycznie mi się pisało... Dziękuję za komentarz
  • Grisza 2 miesiące temu
    A może ja lubię Twoje stare wiersze...
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Niektóre i ja lubię... czasami do nich wracam
  • Dr. Emil 2 miesiące temu
    Uważam że to bło fajne.
    Pasa.,
  • Grain 2 miesiące temu
    https://www.youtube.com/watch?v=LblaBqmEzWI&list=RDLblaBqmEzWI&start_radio=1
  • Geronimo1981 2 miesiące temu
    Melancholia współistniejąca i wynikająca z aury za oknem. Wiersz przepełniony jest skrywaną tęsknotą za miłością i porywami serca ,które są bardziej adekwatne do rozkwitającej swym pięknem wiosny -Pozdrawiam
  • Sokrates 2 miesiące temu
    Ładny nastrojowy wiersz. Chętnie poczytamy tego typu poezję
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Dr. Emil, skrótami piszesz, dziękuję więc za obecność...

    Grain, dziękuję za Grechutę, chętnie do niego wracam...

    Geronimo, co kto zobaczy w wierszy, to jego... dziękuję, ze udało Ci się aż tyle zobaczyć.

    Sokrates, miło, że czytasz i zostawiasz ślad. Dziękuję...

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania