Wstęgi

Kości kruszeją i zamieniają się w trociny,

którymi uszczelniasz drzwi, a potem strych

zamienia się w żargoty - powoduje bałagan tam,

gdzie jeszcze wapń nie do końca stężał

i chrupie pod stopami, nagimi do osmego pokolenia.

Więc nakładasz plaster, potem drugi,

choć przecież nie boli.

Choć przecież codzienność jest przejrzysta

i jeśli nawet dym, to tylko od zewnątrz,

od środka ustawiasz doniczki na parapetach,

kruszysz je i ugniatasz w miazgę, z której kiedyś

stworzysz pierwsze wrażenia.

Ale nie dziś jeszcze, jeszcze nie teraz.

Dziś kości zamieniają się w trociny,

w palcach kruszysz liście i spajasz syropem,

składając się z drewna.