(wstęp) Coś się kończy, coś się zaczyna

Ślub na zamku Rozrog był dopiero początkiem historii. Za namową czarodziejki wiedźmin zgadza się ustatkować swoje życie i po powrocie do Kaer Morhen zabiera się wraz z Vesemirem do odbudowy warowni. Pomagają im w tym starzy i nowi przyjaciele, którzy z różnych względów zgodzili się zamieszkać w zamku. Czas polowań na potwory dobiegł końca, lecz Geralt, Eskel i Lambert nie zapominają, kim są. Należą do wymarłej społeczności gotowej w każdej chwili chwycić za miecz i ruszyć na szlak, by nieść pomoc.

Spokojne i beztroskie życie nie wyjdzie im jednak na dobre. Następcy Eredina i jemu podobni znów przybywają do świata ludzi w poszukiwaniu dziecka Starszej Krwi. Tym razem ze zdwojoną siłą. Dodatkowo spokojny żywot wiedźmina i czarodziejki Yennefer zakłóci kolejna wojna wywołana przez ambitnych królów, książąt lub po prostu rozgniewanych prześladowaniami nieludzi.

Świat się zmienia. Przyjaciele odchodzą, wrogowie nadchodzą. Porządek świata zostaje przerwany na rzecz upiorów, wilkołaków i strzyg, mnożących się w ciemnych jaskiniach pod nieobecność wiedźminów.

Aby temu zapobiec, grupa wieśniaków postanawia sama wziąć sprawy w swoje ręce i nie zważając na nic, wypowiada wojnę starym tradycjom. Z biegiem czasu mogą stać się zagrożeniem dla żyjących i martwych. To oni mogą sprawić, że Czas Zimna i Białego Światła powróci.